مدرسه وب
 
نويسندگان
لینک دوستان
 
شما هم حتماً با فرا رسیدن فصل گرما بیش از پیش هوس بستنی می‌کنید. دلیل آن کاملاً روشن است.

این خوردنی دلپذیر دقیقا وقتی که شما هیچ راهی برای فرار از عطش یا گرما ندارید به کمکتان می آید و برای لحظاتی همه چیز را برایتان تغییر می دهد.

پس این مایع یخ زده دوست داشتنی حتما آنقدر برایتان دلچسب است که دلتان بخواهد بدانید چطور درست می شود و یا حتی چطور می توانید آن را در منزلتان درست کنید. متن زیر به تمامی سوالاتتان پاسخ می دهد.

بستنی یا دسر یخ زده؟

به هر مایع یخ زده ای نمی توان بستنی گفت. در حقیقت بستنی آن است که حداقل 10% چربی شیر در آن وجود داشته باشد. مقدار این چربی می تواند از 10 تا 16 درصد تغییر یابد که معمولا بستنی ها حاوی 14% چربی شیر هستند. بیشتر بودن مقدار چربی به شکل بستنی و مزه و حالت کرم دار بودن آن کمک می کند.

 اکثر سازندگان بستنی معمولا بیش ار 16% را در بستنی ها لحاظ نمی کنند زیرا باعث بالا رفتن قیمت و همچنین زیاد شدن کالری می شود. دیگر دسرها همچون ماست یخ زده و یا بستنی های کم چربی اصلا بستنی به حساب نمی آیند.

بطور مثال " کاستارد" یخ زده که نوعی دسر یخ زده است که در آن مقدار 1.4 درصد تخم مرغ دارد.

اجزای سازنده بستنی بطور کلی مواد آسانی هستند  اما در واقع درست شدن بستنی سیستم پیچیده ای دارد.

بستنی ماده ای است که حالت ژلاتینی و معلق دارد. این حالت از دو ماده که غالبا با یکدیگر مخلوط نمی شوند بوجود می‌آید.

این مواد به جای حل شدن در یکدیگر منتشر می شوند. در بستنی ها چربی در محلول آب و شکر و ذرات هوا پراکنده می شود .این که به هوا اشاره می‌شود در واقع به این علت است که بستنی نوعی حالت کفی دارد و علت آن همان ذرات هواست.

در کنار چربی شیر مواد دیگری همچون بسته های شیر بدون چربی و آب و شکر و همچنین مواد تثبیت کننده بکار می رود  که این مواد تثبیت کننده باعث می شوند ، بستنی شکل بهتری بخود بگیرد .

گرچه تا کنون معمولا ژلاتین بعنوان مواد تثبیت کننده بکار می رفت اما امروزه از مواد دیگری همچون گیاهان  نیز برای این منظور استفاده می شود.

برای مدتی نیز از زرده تخم مرغ برای این منظور استفاده می شد که با گذشت زمان سازندگان این خوراکی مواد شیمیایی را جایگزین این روش کردند. گرچه تثبیت کننده ها نقشی کمتر از 1% در بستنی ها را ایفا می کنند.

درست کردن بستنی:

هیچ فرقی نمی کند که بستنی در منزل شما یا یک مغازه کوچک و یا حتی در یک کارخانه صنعتی بزرگ تولید شود.

به هر حال روش درست کردن آن با هم هیچ فرقی نمی کند و تنها اندازه مواد متفاوت است.

ابتدا شما باید مخلوط بستنی به اندازه مناسب  خریداری کنید که ممکن است آن را بتوان در فروشگاه های بزرگ پیدا کرد.

این مواد معمولا توسط کارخانه های بستنی سازی به روش مخصوص تولید می شوند و سپس برای جلوگیری از رشد باکتری ها به شکل پاستوریزه به فروش می‌رسند.

اگر شما می خواهید این ماده را نیز در منزل تهیه کنید کار سختی در پیش دارید.

 زیرا باید مخلوط شیر و شکر و کرم را دو بار بجوشانید تا پاستوریزه شود.

این مرحله بسیار مهم است زیرا ممکن است  کسانی که این بستنی خانگی را خورده اند به خاطر وجود باکتری آلوده بشدت بیمار شوند.

این بیماری بیشتر در افراد خردسال و پیر دیده می شود.

مرحله بعدی اضافه کردن طعم به بستنی است.

هزاران طعم مختلف برای بستنی وجود دارد که با ترکیب هر کدام از آنها می توان مزه دلخواه را بدست آورد. این مرحله در کارخانه ها توسط  خمره های بزرگ صورت می گیرد که این خمره ها همان کار همزن های خانگی را انجام می دهند و شما می توانید بطور مثال طعم شکلات را که دلخواهتان است با کمی حوصله با همزدن مداوم به مایعتان اضافه کنید. دیگر اضافات دلخواه همچون پسته و بادام بعدا اضافه می گردند.

مرحله بعدی جایی است که ماشین ساخت بستنی وارد عمل می شود. بستنی باید همزمان یخ زده و هم زده شود. در کارخانه ها این مرحله با لوله های بزرگ یخ زده ای صورت می گیرد که مایع بستنی از میان آنها می گذرد و در همان لحظه لوله های همزن کوچکتری نیز از میان بستنی ها رد شده و سریعا آنها را بهم می زند تا از چسبیدن تکه های کوچک یخ به کناره های لوله جلوگیری کرده تا وارد بستنی نشوند. این حرکت دقیقا توسط کامپوترها چک می شود که در مغازه های کوچکتر نیز همین راه با تفاوت کوچکتر شدن وسایل طی می شود.

این مرحله در منزل می تواند با استفاده از همزن ها و قالبهای یخ زده و تلاش شما طی شود. زمانیکه بستنی این مرحله را طی کرده و از دستگاه خارج گردید کار هنوز تمام نشده است. در این مرحله مخلوط یخ زده است اما نرم نیست.

اکنون وقت اضافه کردن خرده شکلاتها و یا بادام است.

پس از آن بستنی به ظرف های مخصوصی برای شکل های متنوع  ریخته می شوند.

اکنون زمان آن است که آنها در دمای کمتری نگهداری شوند.

دمای صفر درجه مناسب است.

معمولا کارخانه ها که باید آنها را به نقاط مختلف بفرستند این دما را پایین تر می‌آورند.

این مرحله باید به سرعت صورت بگیرد تا از بوجود آمدن دانه های کوچک یخ روی بستنی ها جلوگیری گردد.

درست کردن بستنی در 5 دقیقه:

مواد لازم: 1 قاشق شکر ، نصف لیوان شیر و خامه، کمتر از نصف قاشق مربا خوری عصاره وانیل، 6 قاشق نمک، یخ به مقداری که نصف  یک کیسه سر بسته را پر کند. دو کیسه زیپ دار

ابتدا مقدار لازم یخ را در یک کیسه سر بسته با نمک مخلوط کنید.

در بسته دیگر شکر و شیر و خامه و وانیل را خوب مخلوط کنید و آن را در یک کیسه در دار بریزید و در آن را محکم ببندید.

 کیسه را داخل کیسه بزرگتری که مخلوط نمک و یخ را ریخته اید قرار دهید بطوری که یخ تمام سطح مایع شما در کیسه را بپوشاند.

سپس آنها را خوب تکان دهید. پس از 5 دقیقه کیسه بزرگتر را باز کنید و کیسه کوچکتر را که حاوی بستنی شماست از درون آن بردارید.

اکنون تنها یک قاشق مربا خوری برای خوردن بستنی تان احتیاج دارید.

به یاد داشته باشید:

هرچه مقدار شیر را بیشتر کنید بستنی شما کالری کمتری خواهد داشت و بالعکس اگر خامه بیشتری بزنید بستنی شما چرب تر و البته لذیذ تر خواهد بود.
این مقدار بستنی در اندازه های کم درست می شود و برای درست کردن آن در مقدارهای بیشتر می توانید از دو قوطی بزرگ و کوچک به جای کیسه های در دار استفاده نمایید.

تاریخچه بستنی:

اکثر جستجو ها حاکی از آن است که بستنی برای اولین بار در چین و روم دیده شده است. مارکوپولو پس از بازگشت از سفرش تکه های یخ که مزه میوه داشتند را معرفی کرد و عنوان نمود که آسیایی ها هزاران سال است که از این مواد درست می کنند.

این هدیه حدود سال 1500 در میان پادشاهان  فرانسه رایج گردید و حدود سال 1700 چیزی شبیه بستنی در میان مردم رایج شد. پس از استفاده از شکر در جنگ جهانی اول و رایج شدن وسیله ای شبیه به یخچال و فریزر، بستنی نیز کم کم بیشتر در میان مردم رایج شد. پس از جنگ جهانی دوم و بهبود وضعیت روحی مردم این خوردنی خوشمزه طرفداران بیشتری پیدا کرد و در نهایت کارخانه‌های ساخت این ماده براه افتادند.

 

منبع: همشهری

[ ۱۳٩٢/۱/٢٠ ] [ ٦:٤٥ ‎ب.ظ ] [ م ی ]

در بحث شبکه و سرورها و اطلاعاتی که استفاده و به اشتراک گذاشته میشود پایداری و امنیت هر یک از اجزا بسیار مهم میباشد و برای رفع این مشکل در هر یک از اجزا اصطلاحی بنام ریاRedundancy  وجود دارد.


در مبحث اطلاعات این Redundancy از طریق Raidها پیاده سازی میشود.
پس از Raid ها برای افزایش سرعت و امنیت اطلاعات استفاده میشود Raid  ها در کل به دو شکل سخت افزاری و نرم افزاری وجود دارد. نوع نرم افزاری خود دارای ریسک میباشد و کندتر از نوع سخت افزاری میباشد چراکه از منابع سیستم و CPU برای اینکار استفاده میکند و در مواقعی که بار سیستم زیاد باشد و سیستم هنگ کند احتمال از دست رفتن اطلاعات و یا ایجاد مشکل وجود دارد. اما در نوع سخت افزاری این مشکل ها وجود ندارد حتی با قطعی برق باطری داخلی در Raid وجود دارد که باعث میشود تا اطلاعات به هیچ وجه از دست نرود. انواع Raid هایی که معمول و شناخته شده میباشد در ذیل بطور خلاصه اشاره میشود.

Raid 0
حداقل هاردیسک مورد نیاز : 2

 

شرح : مجموعه دیسکهای جدا بدون بیت توازن. کارایی بهتر و افزونگی ذخیره سازی را فراهم میکند اما بدون توانایی تحمل نقص و اشکال. خرابی هر یک از هاردیسکها باعث از بین رفتن آرایش میشود. خرابی یک هاردیسک نابودی کل آرایش را به همراه دارد، زیرا اطلاعاتی که در این مدل نوشته میشود اطلاعات به قطعاتی شکسته میشود. تعداد قطعات توسط تعداد هاردیسکها مشخص میشود. قطعات اطلاعات با هم در سکتورهای مشابه در دیسکهای مربوطه نوشته میشود.
این اجازه میدهد قطعات کوچکتر از کل قطعه بزرگ بطور موازی از درایوها خوانده شود که نتیجه این مدل چینش پهنای باند زیاد میباشد. هنگامی که یک سکتور روی یکی از دیسکها خراب شود سکتورهای مشابه روی تمام دیسکهای دیگر بدون استفاده خواهد بود. زیرا بخشی از اطلاعات خراب شده است. این مدل چینش بررسی خطا ندارد بنابر این هر خطایی غیرقابل بازبابی خواهد بود. دیسکهای بیشتر پهنای باند بیشتری را در پی خواهد داشت اما ریسک از دست دادن اطلاعات نیز بیشتر میشود. این نوع Raid بندی معمولا ً روی PC ها بسته میشود.

Raid 1
حداقل هاردیسک مورد نیاز : 2

 

مجموعه آینه ای بدون بیت توازن اختصاصی. این نوع توانایی تحمل نقص را از خطاهای هاردیسک و خرابی یک هاردیسک فراهم می کند. افزایش کارایی خواندن را همراه دارد وقتی که یک سیستم عامل با امکان اجرای قطعات یک برنامه توسط چند پردازنده استفاده شود که از قابلیت قطعه بندی زمانی پشتیبانی کند. کاهش کارایی خیلی کوچکی در هنگام نوشتن دارد. این چینش طولانی مدت بکار ادامه میدهد تا زمانی که حداقل یک درایو درحال کار باشد.

Raid 5
حداقل هاردیسک موردنیاز: 3

 

مجموعه دیسکهای جدا با بیت توازن توزیع شده. بیت توازن توزیع شده به تمام درایوها بجز یکی نیاز دارد که کار کند. خراب شدن درایو نیازمند جایگزینی مبباشد. در هنگام خرابی درایو هر خواندنی میتواند از بیت توازن های توزیع شده محاسبه گردد. این چنش در صورتی که دومین درایو هم خراب شود اطلاعات از دست خواهد رفت و آسیب پذیر میباشد تاوقتی که اطلاعاتی که در درایو خراب شده قرار داشته بر روی درایو جایگزین ساخته شود.

Raid 6
حداقل هاردیسک موردنیاز: 4

 

مجموعه دیسکهای جدا با دو بیت توازن توزیع شده. توانایی تحمل نقص با خرابی دو درایو را دارد. این چینش با دو درایو خراب به کار خود ادامه میدهد. این باعث سود بالاتر در گروههای رید بزرگ میشود بخصوص در سیستمهایی که نیاز به قابل استفاده بودن بالایی دارند. این اهمیت بیشتر میشود زیرا درایوها با ظرفیت بالا زمان بیشتری برای بازیابی از خرابی یک درایو میباشد. در رید 5 که یک بیت توازن دارد به علت اینکه اطلاعات تا زمان بازیابی در معرض از دست دادن اطلاعات میباشند، آسیب پذیر میباشد با دو بیت توازن این به ما زمانی را میدهد تا آرایه رید دوباره سازی شود بدون اینکه اطلاعاتی از دست برود.

Raid 50 

همانند Raid 1 میباشد فقط با این تفاوت حد اقل هاردیسک مورد نیاز 4 عدد میباشد که همیشه نصفی از ظرفیت کل هارد را به عنوان Parity نگه می دارد. تنها عیبی که می توان برای این نوع Raid بندی گذاشت هزینه بالای آن می باشد.

[ ۱۳٩٢/۱/٢٠ ] [ ٦:۱۳ ‎ب.ظ ] [ م ی ]

یکی از مسائلی که طراحان وب باید همیشه به آن توجه داشته باشند، استفاده از الِمان ها و از جمله تصاویر کم حجم در قالب ها و طرح هایی است که از آنها استفاده می کنند، از طرفی دیگر کاربران هم در برخی مواقع نیاز به این دارند که حجم تصاویر خود را برای انتشار در وب یا ارسال به دیگران از طریق اینترنت، کاهش دهند، البته برنامه های زیادی در زمینه کاهش حجم تصاویر و مناسب کردن آنها برای انتشار در وب وجود دارد، ولی برنامه قدرتمند فتوشاپ تقریبا ما را از تمام آنها بی نیاز می کند، ابزارهای بسیار خوبی در فتوشاپ وجود دارد که به نحو مطلوبی علاوه بر اینکه حجم عکس را کاهش می دهد از کیفیت آن چندان نمی کاهد، در ادامه این آموزش می خواهیم ببینیم که چگونه با فتوشاپ می توان این کار را انجام داد.

آشنایی با فرمت های تصاویر

قبل از اینکه بخواهیم حجم تصاویر خود را با فتوشاپ کاهش دهیم، باید با فرمت های رایج تصویر آشنایی داشته باشیم، جهت یادآوری در زیر لیستی از این فرمت ها با توضیح مختصری آمده است:
- فرمت تصویر jpg یا jpeg
jpeg مخفف عبارت (Joint Photographic Experts Group) و به فارسی به معنی گروه مشترک متخصصان تصویر یا ترجمه ای شبیه به این است که مربوط به ایجاد کنندگان این فرمت می شود، در مجموع از فرمت jpeg برای فشرده کردن فایل های عکس در مصارف عمومی استفاده می شود، مثلا برای انتشار تصاویر در وب یا فایل های PDF و یا مشاهده تصاویر در مانیتور ها (و نه کار چاپ)، از این فرمت می توان استفاده کرد، jpeg معمولا حجم تصاویر را کاهش می دهد ولی اندکی نیز از کیفیت آنها در مقایسه با فرمت های مناسب کار چاپ می کاهد، این فرمت تا عمق رنگی استاندارد 24 بیت (RGB) را پوشش می دهد.  
- فرمت تصویر gif
فرمت gif یا (Graphics Interchange Format) به فایل های تصویری با قابلیت نمایش چندین فِرِم و به صورت متحرک گفته می شود، این فرمت محدودیت هایی دارد و بیشتر مناسب ایجاد انیمیشن ها و تصاویر تحت وب است، gif تنها از عمق تصاویر با استاندارد 8 بیت یا 256 رنگ پشتیبانی می کند، یعنی ممکن است برخی جلوه های ویژه گرافیکی به خوبی در آن نشان داده نشوند.
- فرمت تصویر png
فرمت png یا (Portable Network Graphics) با هدف ایجاد فرمتی قوی و انعطاف پذیر و در عین حال قابل انتقال و مشاهده در بستر شبکه و مرورگرهای وب، تحت یک پروژه متن باز (open source) به وجود آمد، در مقایسه با gif و jpeg این فرمت از قدرت خیلی بیشتری از لحاظ حفظ کیفیت تصاویر و خلق جلوه های گرافیکی ویژه برخوردار است (اگرچه حجم تصاویر png معمولا بیش از سایر فرمت ها است)، از نظر پشتیبانی رنگی png تقریبا محدودیتی ندارد و از استاندارد truecolor (با 16 میلیون ترکیب رنگی) پشتیبانی می کند.
- فرمت تصویر tiff
فرمت tiff یا (Tagged Image File Format) نیز یکی از فرمت هایی است که در کارهای گرافیکی مخصوصا در هنگام خروجی گرفتن جهت چاپ به کار می رود، tiff تقریبا از تمام ویژگی های سایر تصاویر و از استاندارد رنگی 48 بیت پشتیبانی می کند، اما خود این فرمت توسط برخی مرورگرها پشتیبانی نمی شود و این یکی از معایب استفاده از آن در وب است.
- فرمت تصویر raw
فرمت raw عموما در برخی از دوربین های دیجیتال مورد استفاده قرار می گیرد و جنبه کاربرد عمومی ندارد، خیلی از شرکت های تولید کننده دوربین های عکاسی از این فرمت برای ذخیره تصاویر خام استفاده می کنند و هر کدام برنامه ها و الگوریتم های خاص خودشان را برای خواندن و نوشتن آن دارند، علاوه بر این برنامه های سوم شخص (3rd party) زیادی نیز در این زمینه وجود دارد.
- فرمت تصویر bmp
فرمت bmp یا (Windows bitmap) تنها در سیستم عامل های شرکت مایکروسافت پشتیبانی می شود و قابلیت برجسته ای ندارد، در برخی از مواقع در کار با برنامه های تحت ویندوز ممکن است کاربرد داشته باشد.

کاهش حجم تصویر در فتوشاپ

در کاهش حجم یک تصویر باید به چند نکته توجه کنید، یک مورد وضوح یا میزان فشردگی پیکسل های یک تصویر است (مثلا 72 پیکسل/اینچ یا 300 پیکسل/اینچ و ...)، هر چقدر وضوح یک تصویر بالاتر باشد، معمولا حجم و کیفیت آن نیز بالاتر است، از طرفی اندازه (ارتفاع و عرض) تصاویر نیز اهمیت زیادی در میزان حجم نهایی آنها خواهند داشت، چرا که تصاویر بزرگتر از تعداد پیکسل بیشتری تشکیل شده اند و به این دلیل حجم بیشتری را اشغال می کنند، اندازه های استاندارد در فتوشاپ به صورت پیش فرض 640 در 480 پیکسل، 800 در 600 پیکسل و 1024 در 768 پیکسل و ... است، این اندازه ها را می توانید با توجه به نیازتان تغییر دهید.
برای کاهش حجم یک تصویر در فتوشاپ، ابتدا تصویر مورد نظر را در برنامه وارد کنید، سپس اندازه دلخواه خود را در قسمت image و image size تنظیم نمایید، در این قسمت به دو مورد باید توجه کنید، اگر می خواهید با تغییر اندازه ارتفاع، اندازه عرض تصویر نیز به طور خودکار تغییر کند، گزینه Constrain Proportions یا تحمیل کردن مقیاس باید فعال باشد، از طرفی دقت کنید که بهتر است اندازه تصویر خود را به واحد پیکسل (pixel) تغییر دهید نه درصد (percent)، اگر چه ممکن است در نتیجه چندان فرقی با هم نداشته باشند،  اما واحد پیکسل کاربرد بیشتری دارد، در همین قسمت می توانید وضوح خروجی تصویر را هم تعیین کنید، کافی است در فیلد مربوط به عبارت Resolution، میزان  وضوح تصویر مورد نظر خود را وارد کنید (بهتر است این وضوح را حداکثر 1000 و حداقل 72 در نظر بگیرید، وضوح 300 پیکسل برای کارهای چاپی معمولی کفایت می کند)، تصویر زیر گویا است:
web-photoshop-resize
همچنین اگر تعداد زیادی لایه در فتوشاپ باز کرده باشید و بخواهید از آنها خروجی بگیرید، بهتر است ابتدا از قسمت Layer گزینه Flatten Image را انتخاب کنید تا تمام لایه ها تبدیل به یک لایه شوند.

ذخیره تصاویر به صورت کم حجم با فتوشاپ

اکنون که اندازه و وضوح تصاویر را متعادل کردیم، باید هنگام خروجی از امکانات خاص فتوشاپ در زمینه تصاویر وب استفاده کنیم، در حالت عادی اگر بخواهیم از تصاویر خود خروجی بگیریم از قسمت File و Save As یک فرمت را انتخاب کرده و فایل خود را در سیستم ذخیره می کنیم، اما برای تصاویر وب، گزینه ای تحت عنوان Save for Web در منوی File وجود دارد، آن را انتخاب و در پنجره ظاهر شده، از قسمت Preset یا تنظیمات پیش فرض یک فرمت و کیفیت را تعیین  می کنیم، بسته به اینکه میزان کاهش حجم تصویر مورد نظر با توجه به کیفیت آن چقدر باشد، می توانید تنظیمات را کم یا زیاد کنید، در همین قسمت امکان مشاهده پیش نمایش و تخمین حجم تقریبی تصویر با تنظیماتی که شما انجام داده اید، در لحظه وجود دارد، در نهایت تصویر خود را ذخیره کرده و اگر کیفیت و حجم آن مورد رضایت شما بود، از آن استفاده کنید، در غیر اینصورت می توانید یک بار دیگر با فرمت، کیفیت و تنظیمات دیگر مجددا تصویر را ذخیره کنید، مطمئنا تصویر خروجی با حالت اولیه آن خیلی تفاوت از نظر حجم خواهد داشت.
[ ۱۳٩٢/۱/۱٠ ] [ ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ ] [ م ی ]
   ........   

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

صفحات اختصاصی
آرشيو مطالب
RSS Feed